Topuklu ayakkabıları hala günlük hayatıma dahil edemedim. Ondan kaybediyorum bence. Evet.
Sessizce gelip sırtınıza atlayan ve sonra da omzunuza oturup sizinle dizi izleyen bir kediniz varsa hayat çok ”sırtımdaki kedi tırmıkları”.
bugün dağların dumanı aralandı, hoşgeldin
sen bana yangın ol efendim, ben sana rüzgar
sen bana geç geldin, ben sana erken
tutuşsun gün, yansın geceler vaktimiz varken
ah bu yağmur yalnızlığımmış, dindim efendim
ah ne güzel şarkısın sen…
anlatamıyorum. yazamıyorum. dinliyorum, düşlüyorum, kendime hatırlatıyorum ama konuşamıyorum.
seni tekrar görmek istesem bu mümkün olabilir mi ?
Yaşam, nefes alıp günleri devirdiğimiz zaman dilimleri değil.
Yaşam anların toplamı.
Hani yaşarsın o anı. Eğer şanslıysan farkına vararak yaşarsın, bitmesin diye yalvararak yaşarsın. Keyfini çıkara çıkara hem de.
Sonra bittiğinde ”o an” ertesi gün, gece hatta belki ertesi hafta onu hayal ederek tutunursun. Aslında sen ”o an” da kalmışsındır. Belki üç belki beş dakikalık bir anla yaşarsın. Belki mutlu bile olursun.
Beni yaşatmaya devam eden o ”an” a…